Κύριε, μόνον Εσύ γνωρίζεις τι χρειάζεται εις εμέ.
Καθοδήγησε την θέλησή μου, δίδαξέ με να προσεύχομαι• έλα Εσύ ο Ίδιος και προσεύχου εντός μου.
Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα το Άγιον, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, ελθέ μεθ’ ημών και αγίασον ημάς. Αμήν
Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ
Ήταν Πέμπτη. Ο ουρανός ήταν γκρίζος. Το χιόνι σκέπαζε τη γη πάνω από δεκαπέντε εκατοστά και έπεφτε σαν μια πυκνή άσπρη σκόνη, όταν ο Πατήρ Σεραφείμ άρχισε τη συνομιλία μας μέσα στο ξέφωτο, κοντά στην “Κοντινή Μικρή Έρημο”, μπροστά στον ποταμό Σαρόβσκα, πάνω στην απόκρημνη πλαγιά του λόφου. Μ᾽ έβαλε να καθήσω πάνω στον κορμό ενός δένδρου, που μόλις είχε κόψει, και ο ίδιος κάθησε μπροστά μου οκλαδόν….
Εάν εμβαθύνουμε σωστά στις εντολές του Χριστού και τα παραγγέλματα των Αποστόλων, θα δούμε τότε πως με τη χριστιανική δραστηριότητά μας δεν θα πρέπει να επιδιώκουμε την αύξηση του αριθμού των καλών μας πράξεων -που δεν αποτελούν παρά τα μέσα για να φθάση κανείς στο σκοπό- αλλά το να αποκτήσουμε με αυτά τη μεγαλύτερη ωφέλεια, τα πλούσια δώρα του Αγίου Πνεύματος.
Θάθελα τόσο πολύ, φίλε του Θεού, να βρίσκατε και εσείς αυτή την αστείρευτη πηγή χάριτος και να αναρωτιόσαστε συνεχώς: “ Έχω το Άγιον Πνεύμα μαζί μου ή όχι; Αν το έχω, ας είναι ευλογητός ο Θεός!”