Η πρόταση των Τριών Ιεραρχών για την παιδεία της Ευρώπης. π.Γεώργιος Μεταλληνός

1. Η αποκτηθείσα εμπειρία από την προενταξιακή διαδικασία (από το 1958) και την μετέπειτα ένταξή μας στην Ενωμένη Ευρώπη, οδήγησε σε κάποιες α­ξιωματικές αρχές, ως σταθερές της πορείας μας μέσα σ’ αυτήν. Η πρώτη αρχή είναι, ότι το πρόβλημα δεν είναι η Ευρώπη, όπως δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα κά­θε αναγκαστικός αναπροσανατολισμός της εθνικής μας πολιτικής σ’ όλη την ιστορική μας διάρκεια. Το πρόβλημα είμαστε εμείς, η δική μας δηλαδή παρου­σία μέσα στην Ευρώπη. Η δεύτερη αρχή είναι, ότι το πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι πρώτιστα πολιτικό ή οικονομικό, αλλά πνευματικό και πολιτιστικό. Διό­τι το αμείλικτο ερώτημα είναι, ποιον άνθρωπο και ποια κοινωνία μπορεί να παραγάγει η Ενωμένη Ευ­ρώπη, και τελικά ποιον πολιτισμό. Είναι πράγματι γεγονός, ότι μέσα στην νέα μεγά­λη μας Πατρίδα κρίνεται η ταυτότητά μας, αλλά και η ιστορική μας συνέχεια και συνεπώς η ιστορική (με ό,τι σημαίνει αυτό) επιβίωσή μας. Η αποτίμηση όμως της Ευρώπης, ως μητέρας του Δυτικού Κόσμου, είναι θέμα προοπτικής. Υπάρχουν δύο προοπτικές: η ελλη­νορθόδοξη και η ουνιτίζουσα των ευρωπαϊστών μας. Οι πρώτοι διαπιστώνουν στον πολιτισμό διαφοροποι­ήσεις και αποστασιοποίηση. Οι δεύτεροι, συμπτώσεις και ταύτιση. Το tertium comparationis, το σημείο ανα­φοράς, είναι ο πολιτισμός. Και είναι γνωστό, ότι καρ­διά του πολιτισμού είναι η παιδεία, ως καλλιέργεια και διάπλαση του όλου ανθρώπου, ο οποίος στην συλ­λογική πραγμάτωσή του παράγει τον πολιτισμό, ως οργάνωση και διευθέτηση του κοινωνικού χώρου, σύμφωνα με το περιεχόμενο της ψυχής του. Διότι, ό­πως είπε ο γνωστός ιστορικός των πολιτισμών και διακεκριμένος διπλωμάτης Arnold Toynbee «ψυχή του πολιτισμού είναι ο πολιτισμός της ψυχής»! Ακρι­βώς το περιεχόμενο της ψυχής διαμορφώνεται με την Παιδεία, την όλη αγωγή δηλαδή του ανθρώπου.

Πώς να κυβερνάμε τη γλώσσα μας. ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ (Από 24ο κεφ. Ο Αόρατος Πόλεμος)

                                            

 H πολυλογία, τις περισσότερες φορές, προέρχεται από την υπερηφάνεια, από την οποία, φανταζόμενοι εμείς πως γνωρίζουμε πολλά, και ικανοποιώντας τη γνώμη μας, πιεζόμαστε με πολλές επαναλήψεις των λόγων μας, να τυπώσουμε την γνώμη μας αυτή στις καρδιές των άλλων, για να τους κάνουμε τον δάσκαλο, σαν να έχουν ανάγκη να μάθουν από μας, και μάλιστα την ίδια υπερηφάνεια δείχνουμε όταν τους διδάσκουμε χωρίς αυτοί να μας ρωτήσουν πρώτα.

 Ο Απόστολος Ιάκωβος, θέλοντας να φανερώσει πόσο δύσκολο είναι το να μην αμαρτάνει κάποιος στα λόγια που λέει, είπε ότι αυτό είναι χαρακτηριστικό των τελείων ανδρών.

«Αν κάποιος δεν κάνη σφάλματα με τα λόγια, αυτός είναι τέλειος άνθρωπος, ικανός να χαλιναγωγήσει όλο του τον εαυτό». (Ιακώβου 3, 2 ).

Γιατί, αφού η γλώσσα αρχίσει μία φορά να μιλάει, τρέχει σαν αχαλίνωτο άλογο, και δεν μιλάει μόνο τα καλά και αυτά που πρέπει, αλλά και τα κακά, γι’ αυτό και ονομάζεται αυτή από τον ίδιο τον Απόστολο, «Ασυγκράτητο κακό, γεμάτη από δηλητήριο θανατηφόρο». (Ιακώβου 3, 8 ).

Όπως σύμφωνα και ο Σολομώντας είπε, ότι από την πολυλογία δεν θα αποφύγεις την αμαρτία. «Μέσα στην πολυλογία δεν λείπει η αμαρτία» (Παρ. 10, 19).

Και για να μιλήσουμε γενικά, όποιος μιλάει πολύ, δείχνει ότι είναι ανόητος.

«ο άφρων πληθύνει λόγους» (Εκκλ. 10, 14).

«Ἡ γνωριμία καί ἡ σχέσις τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ μέ τόν Ἅγιον Μᾶρκον τόν Εὐγενικόν»

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Γράφει ὁ ἀρχιμ. Κύριλλος Κεφαλόπουλος, ἱστορικός, Δρ. Ἀρχαίας Ἱστορίας Παν/μίου B.I.U. Μαδρίτης

Οἱ Ἅγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος καὶ Εἰρήνη συγκαταλέγονται στὴ χορεία τῶν Νεοφανῶν Ἁγίων καὶ μάλιστα ἐκείνων ποὺ μαρτύρησαν σχεδὸν ἀμέσως μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Σχετικὰ μὲ τὸν βίο τοὺς γνωρίζουμε λίγα πράγματα. Οἱ πρῶτες πληροφορίες γιὰ τὴν ὕπαρξη τῶν Ἁγίων ἱστοροῦνται μὲ θαυματουργικὸ καὶ ἀποκαλυπτικὸ τρόπο ἀπὸ τὸ ἔτος 1959 μ.Χ. Ἀπὸ μία ἀνασκαφὴ ποὺ ἔγινε στὴ Θερμή τῆς Λέσβου, ἀνακαλύφθηκε ὁ τάφος ἑνὸς ἀγνώστου προσώπου, ποὺ ὅπως ἀποκαλύφθηκε σὲ συνεχῆ ὁράματα, ἀνῆκε στὸν Ἅγιο Ἱερομάρτυρα Ραφαήλ, ὁ ὁποῖος μαρτύρησε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ὁσιομάρτυρα  Νικόλαο καὶ τὴν Ἁγία Εἰρήνη. Ὁ τάφος καὶ τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἀνακαλύφθηκε στὶς 13 Ἰουνίου 1960 μ.Χ.

Ὅσα γνωρίζουμε γιὰ τὸν βίο τους προέρχονται ἀπὸ ἐμφανίσεις τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καὶ Εἰρήνης σὲ πιστοὺς τῆς Λέσβου, οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν τὶς πληροφορίες αὐτὲς ἀπὸ ὁράματα καὶ ἐνύπνια, στὰ ὁποῖα οἱ Ἅγιοι γνωστοποιοῦσαν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν βίο τους καὶ τὸ μαρτύριόν τους. Αὐτὰ ἐν συνεχείᾳ κατεγράφησαν σὲ ἐπιστολὲς καὶ σὲ βιβλία ποὺ ἐξεδόθησαν. Ταυτοχρόνως, ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη ἐπιβεβαίωσε μὲ τὰ εὑρήματά της τὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου καὶ τῆς ταφῆς τῶν Ἁγίων, πάντοτε σύμφωνα μὲ τὶς θαυματουργικὲς ὑποδείξεις τῶν Ἁγίων.

Ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἰδιαιτέρως γνωστὸ καὶ δὲν ἔχει δοθεῖ ἡ δέουσα σημασία, εἶναι ὅτι στοὺς δύσκολους χρόνους πρὶν τὴν Ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας, ὅταν ἡ Βυζαντινὴ Ἀνατολικὴ Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία ὅδευε πρὸς τὸ ἐναγώνιο τέλος της καὶ ἡ ἐπικειμένη κατάκτηση ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς ἦταν πρὸ τῶν θυρῶν, στὶς τελευταῖες στιγμὲς τῆς αὐτοκρατορίας, ὅταν τὰ ἀπειλητικὰ σύννεφα ἀπὸ Ἀνατολὴ καὶ Δύση πύκνωναν, οἱ διαδρομὲς καὶ τὰ βήματα τῶν δύο Ἁγίων, Ραφαὴλ καὶ Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ, διεσταυρώθησαν καὶ συναντήθησαν. Σκοπὸς τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι νὰ ἀναδείξει αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν διάσταση μέσα ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πληροφορίες καὶ μὲ συνεκτίμηση τῶν ἱστορικῶν στοιχείων νὰ καταλήξει στὸ συναγόμενο ἱστορικὸ συμπέρασμα τῆς γνωριμίας καὶ τῆς διασυνδέσεως τῶν δύο Ἁγίων.

ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ

Ξημερώνει Πρωτοχρονιά και όλοι υποδεχόμαστε τη νέα χρονιά με ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Αρκετοί θέτουμε στόχους που σχετίζονται με την «αυτοβελτίωση», εννοώντας μία βελτίωση που εξαντλείται στον εαυτό μας, χωρίς να συμπεριλαμβάνει άλλους στην εξίσωση.

Στον αντίποδα μιάς τέτοιας «αυτοβελτίωσης», βρίσκεται το πνευματικό νόημα της Πρωτοχρονιάς, που συνδέεται με την μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου. Ο Μέγας Βασίλειος αποτελεί μία εξαιρετική πηγή έμπνευσης για όλους μας, ώστε να θέσουμε για τη νέα χρονιά στόχους πραγματικά σπουδαίους -που θα φέρουν αλλαγή στη ζωή μας και θα συμπεριλαμβάνουν και τον διπλανό μας.

Πηγή έμπνευσης πρώτα απ’ όλα, το οικογενειακό περιβάλλον του Μεγάλου Βασιλείου. Υπήρξε παιδί μίας αγίας πολύτεκνης οικογένειας έχοντας 8 αδέρφια, πολλά από τα οποία αναδείχθηκαν Άγιοι της Εκκλησίας μας όπως ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης και η Αγία Μακρίνα. Μητέρα τους ήταν η Αγία Εμμελεία, που μαρτύρησε σε διωγμούς των Χριστιανών της εποχής της. Όταν αγιάζει η μητέρα, βοηθούνται και αγιάζουν και τα παιδιά! Όταν οι γονείς δένονται με θάρρος, αγάπη, υπομονή και αλληλοπεριχώρηση, τα παιδιά παίρνουν γερό παράδειγμα, γίνονται ισορροπημένοι άνθρωποι στη ζωή. Ας ευχηθούμε στη νέα χρονιά λιγότερα διαζύγια, περισσότερη εμπιστοσύνη στον Θεό, αγάπη και ενδιαφέρον στα παιδιά μας.

«Πίστευε και μη φοβού…»: Ένα πνευματικό τέκνο του αγίου Ευμενίου

Μη με ρωτάς και ξαναρωτάς “τι θα γίνει;”… Η μετάνοιά μας είναι ελάχιστη. Το ζητούμενο είναι η σωτηρία σ’ ένα λαό που κατάντησε πιο κάτω και από τα άλογα ζώα… Είναι αποίμαντος, ακατήχητος ο λαός και οι ποιμένες του θα δυσκολευθούν πολύ όταν αντικρύσουν τον «Ποιμένα των προβάτων Τον Μέγαν». Έχει σχέδιο ο Χριστός, αλλά το ζητούμενο είναι να μάθουμε να αγωνιζόμαστε φιλότιμα, να τον εμπιστευόμαστε πραγματικά, όχι να μάθουμε εκ των προτέρων το σχέδιό του, για να έχουμε ασφάλεια κοσμικού τύπου στον αγώνα μας και να αντιμετωπίζουμε με άνεση την δυσκολία, επειδή θα θεωρούμε ευτυχές εκ των προτέρων το αποτέλεσμα και επειδή θα ξέρουμε την ημερομηνία λήξεως του πειρασμού. Ο Θεός θέλει να δυναμώσει τους δικούς του. Να τους μάθει να παλεύουν κάθε μέρα φιλότιμα και ανυποχώρητα, ακριβώς γιατί θα εμπιστεύονται την πρόνοιά του και δεν θα φοβούνται τίποτα. «Ψήσιμο» κάνει ο Θεός στους δικούς του, τους ωριμάζει, οιστρηλατεί τον χαρακτήρα τους, ενεργοποιεί την πίστη τους, την αξιολογεί κιόλας, χαλυβδώνει το αγωνιστικό φρόνημά τους. Δεν θέλει γκρινιάρηδες, φοβικούς και ανασφαλείς πιστούς ο Χριστός μας. Δεν του αρέσουν τα χλιαρά νερόβραστα «φαγητά». Τα θέλει θερμά ή τα προτιμά κρύα, γιατί τα κρύα, ίσως, κάποτε, συνειδητοποιήσουν την ανοστιά που έχει η ψυχρότητά τους και αναζητήσουν φιλότιμα την ποιοτική θερμότητα… Εάν μετρήσουμε μέσα σε ολόκληρη την Αγία Γραφή ποια εντολή συναντάμε γραμμένη πιο πολλές φορές από τις άλλες, θα μας αλλάξει τον τρόπο που ζούμε και σκεφτόμαστε.

Δεν είναι ούτε η εντολή του “Μη κλέψεις” ούτε του “Μη φονεύσεις”.

Είναι το “Μη φοβού”. Μην φοβάσαι.

Και ξέρετε πόσες φορές είναι γραμμένη;

365, μια κάθε μέρα!

Ξεκίνα την μέρα σου με προσευχή και ανέθεσε την όλη, στα χέρια του δημιουργού σου και… πες: “Άντεξα σήμερα; Αύριο έχει ο Θεός”! Εκείνος γλυκύτατα μας λέει συνεχώς. “Αφού παιδί μου με θεωρείς πατέρα, δημιουργό, κυβερνήτη και Θεό σου, δεν θέλω να επενδύεις πουθενά αλλού, μόνο στη δική μου παρουσία στη ζωή σου. Εσύ θα προσπαθείς σύμφωνα με τις εντολές μου να ζεις και να κάνεις το ανθρωπίνως δυνατόν κάθε ημέρα, χωρίς ανασφάλεια και άγχος! Αυτά τα δύο, ούτε σαν λέξεις δεν μου αρέσουν. Γι΄αυτό λοιπόν, ακολούθα την βασική εντολή μου: «Πίστευε και μη φοβού…»“.

Πηγή:https://immorfou.org.cy/

Ἔφερε τό μήνυμα. Ὁ Πάπας…

Χωρίς πολλά λόγια,τό μήνυμα πού φέρνει ὁ Πάπας στό «ἀποστολικό του ταξείδι» σέ Κύπρο κι᾿Ἑλλάδα,μᾶς τό μετέφερε μ᾿ἐλάχιστες λέξεις ὁ Ἀναστασιάδης. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κύπρου,μετά τό καλωσόρισμα,τήν συνάντηση κι᾿ἀφοῦ ἄκουσε τό μήνυμά τοῦ Πάπα,ἔγραψε στό τουΐτερ:

Τὰ‘’ἐμβόλια’’ ἔναντι τοῦ Covid-Sars 2 ὑπὸ τὸ φῶς τῆς διδασκαλίας τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ

                                 Τὰ ‘’ἐμβόλια’’ ἔναντι τοῦ Covid-Sars 2 

                                        ὑπὸ τὸ φῶς  τῆς διδασκαλίας

                          τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς  

                                  Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας  τοῦ Χριστοῦ

                                                              

                       ‘’ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ  μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου’’ 

                                                                                                                  Ψαλμ. 140,5               

                                       

Εἰσαγωγικά

      Ἡ κατάσταση, ποὺ προέκυψε  κατὰ τὴν τελευταία διετία ἀπὸ τὴν ἐπέλαση τῆς διαβόητης ‘’πανδημίας’’ τοῦ Sars-CoV-2,  δημιούργησε πολλὰ ἐρωτηματικά, ἀνέδειξε  μεγάλα προβλήματα καὶ ἔβαλε σὲ πολλαπλὰ διλήμματα τοὺς πιστοὺς τῆς Ἐκκλησίας.

     Ἐν συνεχείᾳ, ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτική, γιὰ τὴν ἀνάσχεση τoῦ ‘’πανδημικοῦ κύματος’’, μέχρι σήμερα,  σχεδιάσθηκε ‘’δίχα Θεοῦ καὶ πρὸ Θεοῦ καὶ οὐ κατὰ Θεόν[i]’’, ἀνέδειξε δὲ τὴν  πρόθεση τῶν ἐπιτηδείων  νὰ ὑλοποιήσουν   ἄθεσμες σκοπιμότητες,  μὲ στόχο νὰ χειραγωγήσουν τὸν ἄνθρωπο, ὡς ἄβουλο ὄν, στοὺς σκοτεινοὺς ἀτραπούς μιᾶς ἀντίθεης  καὶ ἀδιέξοδης πορείας, ξένης  πρὸς τὴν οὐσιώδη προοπτικὴ  τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας.

     Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη ἀλλοιώθηκε  σὲ τέρας ἀλλόκοτον,  μετὰ τὴν ἄμικτη καὶ παρά φύση  μείξη της[ii]  μὲ τὸν ὑλισμό καὶ τὸν θετικισμό, τὶς ἰδεολογίες ἐκεῖνες, ποὺ πριμοδοτοῦν τὰ πάσης φύσεως   πολιτικο-οικονομικὰ συστήματα, καὶ ἐξασφαλίζουν στοὺς ‘’ειδικούς’’ λιπαρὸ χρηματισμό, λαμπρὴ  καριέρα, κοσμικὴ λάμψη, μέχρις ὅτου ‘’σβήσουν τὰ φῶτα τῆς γιορτῆς’’,  λάμψει τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ ἀποκαλυφθοῦν τὰ ἐρείπια.  

        Ὁ κάθε άνθρωπος, ξεχωριστά, ἀπό ἀπόλυτη ἀξία, κατάντησε στατιστικὸ μέγεθος, ποὺ ἀξιολογεῖται ἀπό τὰ χρηματοπιστωτικὰ πρότυπα ὠφέλους-ζημίας. Ἡ δαρβινικὴ θεωρία τὸν εἶδε ὡς σύμβαμα (τυχαῖο γεγονός). Ὁ φροϋδισμὸς τὸν  ἐξώθησε στὴν ἄρνηση  τοῦ Θεοῦ καὶ τήν ἔλλειψη νοήματος στὴ ζωή, διότι βλέπει τὴν ζωή νὰ ἐξαντλεῖται στὸ φρικτό ὅριο τοῦ θανάτου. Καὶ, τέλος, ὁ μαρξισμός τὸν κατέστησε κοινωνικὸ ἐξάρτημα, ἐφ’ὅσον, κατὰ τὴν θεωρία του, ὁ  ἄνθρωπος δὲν καθορίζεται ἀπὸ τὴ συνείδησή του, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, ἡ κοινωνική του ὑπόσταση καθορίζει καὶ τὴ συνείδησή του. 

    Ἡ ὑγεία ὡς ἀγαθό παραδόθηκε στοὺς κροίσους τῆς μεγάλης πόρνης, τῆς ὑπεραντλαντικῆς νέας Βαβυλῶνος[iii], καὶ ἔγινε τὸ ἐργαλεῖο μιᾶς μανιώδους καὶ δαιμονικῆς ἐπέλασης κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας. Οἱ κυβερνήσεις ἔγιναν ὑπεργολάβοι  τῶν πολυεθνικῶν φαρμακευτικῶν ἑταιρειῶν ἢ ἄλλων σκοτεινῶν ὑπερκρατικῶν δυνάμεων,  ποὺ διέστρεψαν  τὸν φιλάνθρωπο στόχο  τῶν βιο-ιατρικῶν ἐπιστημῶν, ὅπως αὐτὸς θεόθεν ὁρίζεται[iv], σὲ ἀπάνθρωπη καὶ δαιμονικὴ ἀστυνόμευση τοῦ ἀγαθοῦ  τῆς ζωῆς.

     

Αισχρή επίθεση στον Γέροντα Ευθύμιο και στον Γέροντα Εφραίμ της σκήτης του Αγίου Ανδρέα- Τους κατηγορούν πως υποκινούν αντιεμβολιαστές

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΕ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ : ΄΄Ευάριθμοι αλλά με ισχυρή επιρροή εντός και εκτός Αγίου Όρους, μοναχοί χρησμοδοτούν κατά των εμβολίων παρά τους δεκάδες νεκρούς που μετράει ήδη η αθωνική κοινωνία. Η επίκληση αγίων προστατών, η διακίνηση φυλλαδίων με σενάρια συνωμοσιών, οι οιωνοί εποχής Αντιχρίστου περιλαμβάνονται στην πυριτιδαποθήκη τους.΄΄

Συνεχίζει το άρθρο και αναφέρει μεταξύ άλλων:

Ο Ιερομόναχος Ευθύμιος όπως και οι άλλοι ρασοφόροι αρνητές, τροφοδοτεί με θεωρίες του τύπου ΄΄ Εμείς αρνούμαστε να κάνουμε το εμβόλιο΄΄ κλπ.

Εκτός από ασκητής ο μοναχός Ευθύμιος είναι φανατικός πολέμιος του εμβολίου και στις Καρυές τον θεωρούν γκουρού των αντιεμβολιαστών στον Άθωνα.

Διαχέει τις απόψεις του στην κοσμική κοινωνία με ΄΄delivery΄΄ μέσω προσκυνητών που τον επισκέπτονται καθημερινά στο ησυχαστήριο του αλλά και συνομιλώντας τηλεφωνικά με όσους αδυνατούν να πάνε στο Άγιο Όρος.

Τι τους λέει σε αυτά; Πάνω κάτω τις θεωρίες και των εκτός Άθω αρνητών με επίκληση στον Άγιο Παίσιο.

Ο Παίσιος πουλάει, οι κήρυκες του αντιεμβολιασμού μια χαρά τον εργαλοιοποιούν είπε εκπρόσωπος Μονής που έχει ταχθεί υπέρ του εμβολιασμού.

Τα δυο καλογεροπαίδια του Παισίου έχουν μετατρέψει το κελί του όπου εγκαταβιούν σε αντιεμβολιαστικό προπύργιο.

Και οι δύο τους φέρεται να έχουν νοσήσει από κορονοιό.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Ιερομόναχος ΕΦΡΑΊΜ στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα΄΄

Ολοκληρώνει το δημοσίευμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΉΣ.

Ὁ Ὅσιος Σάββας ὁ Ἡγιασμένος

Ὁ Ἅγιος Σάββας ὁ ἡγιασμένος ἐγεννήθη τὸ ἔτος 439 ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ πλουσίους γονεῖς εἰς τὴν πόλιν Μουταλάσκην τῆς Καππαδοκίας. Ὁ πατήρ του, στρατιωτικὸς εἰς τὸ ἐπάγγελμα, ἠναγκάσθη νὰ μεταβῇ μετὰ τῆς συζύγου του Σοφίας, εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν διὰ ὑπηρεσιακοὺς λόγους, ἀναθέτοντας τὴν ἀνατροφὴν τοῦ μικροῦ Σάββα ὁ ὁποῖος ἦταν μόλις πέντε ἐτῶν εἰς τὸν συγγενῆ του Ἑρμία. Μετὰ ἀπὸ λίγο χρονικὸ διάστημα, δυσαρεστηθεὶς ὁ Σάββας ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν τῆς συζύγου τοῦ θείου του καὶ ἀπὸ τὴν ἐπακολουθήσασαν διαμάχην μεταξὺ τῶν θείων του, Ἑρμίου καὶ Γρηγορίου, διὰ τὴν ἀνατροφήν του καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς περιουσίας τῶν γονέων του, περιφρόνησε τὸν κόσμο καὶ εἰς ἠλικίαν ὀκτὼ ἐτῶν ἐνετάγη εἰς μοναστήριον ποὺ ἔφερε τὸ ὄνομα Φλαβιαναί. Ἐκεῖ ἐπεδόθη εἰς τὴν ἐκμάθησιν τοῦ ψαλτηρίου καὶ τῶν μοναχικῶν ὑποχρεώσεων καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν θεοειδῶν ἀρετῶν καὶ διέπρεψεν εἰς τὴν ἐγκράτειαν τὴν σωματικὴν κακοπάθειαν, τὴν ταπεινοφροσύνην καὶ τήν ὑπακοήν. Ἀνεδείχθη ἀνώτερος ὅλων τῶν συμμοναστῶν του, πάνω ἀπό 65 τὸν ἀριθμόν. Θέλοντας ὁ Θεὸς νὰ προμηνύσῃ τὴν ἁγιότητα εἰς τὴν ὁποία θὰ ἔφθανε, τὸν χαρίτωσε μὲ ἀκράδαντον καὶ θαυματουργὸν πίστιν. Κάποτε εἰσῆλθεν εἰς ἀναμμένον φοῦρνον, ἀφοῦ ὁπλίσθηκε μὲ τὸ σημεῖον τοῦ Σταυροῦ ἔκβαλε, σῶος καὶ ἀβλαβὴς, τὰ ἐνδύματα τὰ ὁποῖα ὁ ἀρτοποιὸς εἶχε λησμονήσει.

Η πομπή των αρνητών της πίστεως στην Καμπότζη και η γενναία δεκαεξάχρονη.

            

Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος – Ομιλία (22/11/2010) με θέμα τα Σημεία των Καιρών.

Τα σχέδια των [ψευδο]προφητών και των ψευδοχρίστων είναι να οδηγήσουν σιγά-σιγά ολόκληρο τον κόσμο στην λατρεία και την προσκύνηση του αντιχρίστου. Θα χρησιμοποιήσουν -όπως και χρησιμοποιούν- γι’ αυτόν τον σκοπό την πλάνη, την απάτη, τον ηθικό εξαναγκασμό, τη βία. Να μη σας πω, μας έχουν οδηγήσει σε ηθική εξαθλίωση. .. Η ομοφυλοφιλία έχει επικρατήσει σε όλο τον κόσμο… Στα χρόνια του αντιχρίστου για τους πιστούς Ορθοδόξους Χριστιανούς, θα είναι η ευκαιρία να αναβιώσει η κατά Θεόν ομολογία και το μαρτύριο. Να σας πω ένα παράδειγμα που δεν το έχετε ακούσει.

Πάπας και Ορθοδοξία

Λουκάς Αθανασιάδης

Πάπας και Ορθοδοξία

Με αφορμή την επίσκεψη του ποντίφηκος Ρώμης

στη Νήσο των Αγίων και την Ελλάδα.

Δεν γνωρίζω τι σημασία μπορεί να έχει το κείμενό μου αυτό, ενόψει της μετάβασης του ποντίφηκα Ρώμης στην Κύπρο και την Ελλάδα μας —για λόγους καθαρά πολιτικούς και propaganda fidei—, μέσα σε μιά κοινωνία εκκοσμικευμένη, δογματικά αποχρωματισμένη και, τα τελευταία δύο χρόνια, ιδιαίτερα ταλαιπωρημένη, απογοητευμένη και συγχυσμένη… Θεώρησα όμως καλό, με αφορμή το γεγονός αυτό, που κινητοποίησε Κυβερνήσεις, αστυνομίες, κόσμο, να χαράξω τις γραμμές αυτές, μάλλον να πω δυο λόγια προοιμιάζοντας ένα ωραιότατο, τεκμηριωμένο και θεολογικώτατο κείμενο της σοφής και σεβαστής Γερόντισσας μοναχής Ευθυμίας, Ηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίου Κοσμά Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας. Κι αυτά πάλιν τα προιμιακά μου είναι… κλεψιμέϊκα —η μόνη κλοπή που, όχι μονάχα επιτρέπεται, αλλ᾽ είναι και ευλογημένη!— δηλαδή παραθέματα αγίων Πατέρων σχετικά με τους Δυτικούς χριστιανούς, τις πλάνες και αιρέσεις τους.

Το Μαρτύριο, οι Μάρτυρες, οι Άγγελοι και η προτροπή γιά νέους Αγίους.Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Αλήθεια αδελφοί μου, πώς τιμάται ένας Άγιος της Εκκλησίας μας; Ή μάλλον πώς πρέπει να τιμούμε εμείς οι σημερινοί Νεοέλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την Μεγαλομάρτυρα Αγία Βαρβάρα; Και μάλιστα εμείς που εκκλησιαζόμαστε στον Ιερό Ναό της;

Πολλές φορές έχουμε πει ότι τους Αγίους τους τιμάμε όταν μιμούμεθα το φρόνημά τους. Όταν ακολουθούμε τον τρόπον της ζωής τους. Όταν καλλιεργούμε τις δικές τους αρετές και ειδικά την έμπρακτη πίστη τους, που έφτανε μέχρι την ομολογία και το μαρτύριο.

Την βοήθεια για την μίμηση των Αγίων, μας την προσφέρει η Αγία μας Εκκλησία με τα σωστικά της Μυστήρια, το Βάπτισμα, το Χρίσμα, τη Θεία Ευχαριστία και την Ιερά Εξομολόγηση, καθώς επίσης και με την ακριβή τήρηση των Ευαγγελικών εντολών και την καλλιέργεια των θειοτάτων αρετών.

Οι Πατέρες λένε ότι στους εσχάτους καιρούς που τα αγιασμένα παραδείγματα θα λείπουν από τις κοινωνίες των ανθρώπων, και θα βασιλεύει και θα επικρατεί τότε η υλοκρατία, η ειδωλολατρία, ο πανσεξουαλισμός και ο σατανισμός ή η σατανολατρεία, τότε οι ολίγοι σωζόμενοι χριστιανοί, το μικρό ποίμνιον, θα λάβουν δόξα και τιμή μαρτύρων.

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ

Αγάπα πρώτα τόν Θεόν καί ύστερα τούς γονείς σου.

Βασίλευε τά πάθη σου, έφ' όλης τής ζωής σου.

Γή καί πηλός καί σκώληξ είσαι, καί μή καυχάσαι.

Δίδε παντού καί πάντοτε, τό χρήμα μή λυπάσαι.

Είκόνα είσαι τού Θεού, μιμήσου τόν Χριστό σου.

Ζηλεύου καί μή ζήλευε, κανένα στό καιρόν σου.

''Ημαρτες μετανόησον, κλάψε πικρά καί θρήνει.

Θρέψε φτωχόν, ντύσε γυμνόν, συγχώρεσις νά γίνει.

ΑΣΤΡΑΨΕ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΗΞΕ Ο ΝΕΟΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ!!

 

 Δείτε το βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=YxhhP02XnkQ

Ο Άγιος Ιάκωβος

Εὐβοίας τὸ κλέος, Ἰάκωβος, θέλγει
ὡς μέλι ἡδὺ τὴν τοῦ κτίστου καρδίαν.

Εἰκάδῃ τε πρώτῃ ἔνθους, Ἰάκωβος, ἐς πόλον ἔβη.

Η καταγωγή και η οικογένειά του

Ο Άγιος Ιάκωβος γεννήθηκε την 5η Νοεμβρίου του 1920 μ.Χ. στα ευλογημένα και ματωμένα χώματα της αγιοτόκου Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα στο Λιβίσι της Μάκρης, μία μικρή πόλη απ’ τις παραθαλάσσιες της Ιωνικής Γής, στο ύψος περίπου του Καστελλόριζου, από γονείς ενάρετους και ευσεβείς, τον Σταύρο Τσαλίκη και την Θεοδώρα, κόρη του Γεωργίου και της Δέσποινας Κρεμμυδά. Οι γονείς του Αγίου γέννησαν εννέα παιδιά, αλλά στη ζωή αυτή επέτρεψε ο Θεός να μείνουν μόνον τρία.

Η οικογένεια του Αγίου ήταν από τις πιο εύπορες οικογένειες της περιοχής, ο μεγάλος της όμως πλούτος ήταν η ευσέβειά της και η αγνή χριστιανική πίστη που είχε πολύ βαθιές ρίζες. Το γενεαλογικό δέντρο της είχε να καυχηθεί με την εν Χριστώ καύχηση επτά γενεές Ιερομονάχων, έναν αρχιερέα και έναν άγιο. Τα θλιβερά γεγονότα όμως της Μικρασιατικής Καταστροφής, οι θηριωδίες και τα εγκλήματα των αγριανθρώπων Νεοτούρκων και των Κεμαλικών σε βάρος των χιλιάδων Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, που είχαν ήδη αρχίσει από το 1915 και 1917 μ.Χ. μέχρι το 1920 μ.Χ., έπληξαν και την οικογένεια του Αγίου Ιακώβου. Ο παππούς και νονός του, ο Γιώργης Κρεμμυδάς, άνθρωπος πραγματικά του Θεού, ο θείος του, ο γιατρός Χατζηδουλής, καθώς και άλλοι οικείοι του συνελήφθησαν απ’ τους Τούρκους και στη διάρκεια της εξοντωτικής πορείας για τα τάγματα εργασίας στα βάθη της Τουρκίας ξεψύχησαν κοντά στη Νίγδη απ’ τα βασανιστήρια των άγριων και αιμοβόρων Τούρκων ζαπτιέδων – χωροφυλάκων – και στρατιωτών. Ο πατέρας του, Σταύρος Τσαλίκης, πιάστηκε αιχμάλωτος κι αυτός μαζί με τους υπόλοιπους άνδρες του Λιβισιού στις αρχές του 1922 μ.Χ. Μετά από φοβερές κακουχίες, ατέλειωτες οδυνηρές οδοιπορίες και αναγκαστικές εργασίες σε ορυχεία, νταμάρια και αλλού, τον πήγαν στα μέρη της Τραπεζούντας και τον έβαλαν να χτίζει νοσοκομείο.

Από την τηλεόραση ενημερώθηκε ο Αρχιεπίσκοπος για τα νέα μέτρα στους ναούς

Ἀπό τήν ἑπόμενη φορά
νά ἐνημερώνεσθε ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα
καί τήν Ἱερά Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας,
Ἅγιοι Πατέρες
καί ὄχι ἀπό τήν τηλεόραση-διαβολοκούτι!

Πῶς νά Σᾶς πιστέψουμε;
Δέν γνωρίζατε πρίν γίνετε συνεργοί τοῦ Καίσαρος,
συμφωνοῦντες μέ μέτρα
πού βλασφημοῦν τήν πίστη μας
καί τήν ὑποσκάπτουν
καί πρίν γράψετε τήν Ἐγκύκλιο:
Μέ ἐγκύκλιο ἡ Ἱερά Σύνοδος Ἑλλάδος θά ἐπιτρέπει τήν εἴσοδο στούς Ναούς μόνο μέ πιστοποιητικό ἐμβολιασμοῦ ἤ ράπιντ ἤ μοριακό τέστ μέ χρέωση τῶν πιστῶν! Ντροπή σας "πατέρες" (;)!
ὅτι βάζετε τούς πιστούς
καί τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ
σέ νέες ἀντίχριστες περιπέτειες;
Πῶς γίνεται νά μήν ἔχετε καταλάβει
πώς ὁ Καίσαρ καί οἱ "εἰδικοί"-δικοί του
πολεμοῦν τόν Χριστό;
Ποιός νά Σᾶς πιστέψει;
Ἄντε τώρα νά δοῦμε
τί θά κάνετε ὅταν θά ἔλθουμε νά ἐκκλησιαστοῦμε.
Θά μᾶς σκανάρετε
ἤ θά μετατρέψετε τούς Ναούς
ἐκτός ἀπό ἐμβολιαστικά κέντρα
καί σέ ἀστυνομικά κέντρα;

Ἀπό τίς παρακάτω ἐνέργειές Σας,
ἔστω καί πολύ ἀργά...
θά ἀποδείξετε ποιόν πραγματικά
θέλετε νά ὑπηρετεῖτε καί μέ ποιόν εἶσθε;

Μέ τόν Χριστό ἤ μέ τόν Καίσαρα;

Ὅλα τά ὑπόλοιπα εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ.
Δέν ὑπάρχει ἄλλη διορία
γιά νά κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας.

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Έντονο προβληματισμό προκάλεσε στις τάξεις των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος η ανακοίνωση του πρωθυπουργού της χώρας, σχετικά με την υποχρέωση των μη εμβολιασμένων πιστών να φέρουν μαζί τους πρόσφατο μοριακό τέστ, ώστε να τους επιτρέπεται η είσοδος στους ναούς. (Βλέπε ἐδῶ:

Τι κάνει νιάου στα κεραμμύδια; Ο π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης στο ΣΚΑΙ.

 

ΑΥΓΑ ΔΕΝ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ. ΚΙ ΟΜΩΣ, ΙΣΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΙΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΕΛΑΣΕΙ. ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;

Η Σύνοδος της Ελλαδικής Εκκλησίας αν και δεν υποχρεώνει διαγνωστικά τεστς για την είσοδο στους Ναούς, το ότι «προτρέπει πατρικώς» να διενεργούνται, άνοιξε την όρεξη της κυβέρνησης. Τα σουπερμάρκετς όμως δεν «προτρέπουν πατρικώς» τους πελάτες τους να κάνουν διαγνωστικά τεστς για να εισέλθουν να ψωνίσουν, η διοικούσα Εκκλησία προτρέπει! Τι σημαίνει αυτό το εξωφρενικό; Σημαίνει ότι η διοικούσα Εκκλησία και η Πολιτεία προχωράνε αγκαζέ σ’ αυτό το εγχείρημα και ότι την εξέλιξη με τα διαγνωστικά τεστς που ανήγγειλε ο Μητσοτάκης την είχανε μελετήσει από πριν.

Ποια είναι τα θανάσιμα και ποια τα συγγνωστά αμαρτήματα Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Κάθε θανάσιμο αμάρτημα που διαπράττει ο ορθόδοξος χριστιανός, αν δεν θεραπευθεί με την πρέπουσα μετάνοια, γίνεται αιτία αιώνιου κολασμού του. Θανάσιμα αμαρτήματα για τον χριστιανό είναι η αίρεση, το σχίσμα, η βλασφημία, η εξωμοσία, η απόγνωση, η αυτοκτονία, η μοιχεία, κάθε παρά φύση σαρκική αμαρτία, η αιμομειξία, η μέθη, η ιεροσυλία, ο φόνος, η ληστεία και κάθε μεγάλη, σκληρή και απάνθρωπη αδικία. Απ’ αυτές μόνο μία, η αυτοκτονία, δεν μπορεί να θεραπευθεί με τη μετάνοια.

Όλες, πάντως, θανατώνουν την ψυχή, καθιστώντας την ανίκανη να κληρονομήσει την αιώνια μακαριότητα, ως την κάθαρσή της με ειλικρινή μετάνοια. Και μια φορά μόνο να πέσει ο άνθρωπος σε κάποια θανάσιμη αμαρτία, πεθαίνει ψυχικά. «Γιατί όποιος τηρήσει όλες τις διατάξεις του θείου νόμου και παραβεί μία, θεωρείται παραβάτης όλου του νόμου. Εκείνος, βλέπετε, που είπε “Μη μοιχεύσεις”, είπε και “Μη φονεύσεις”. Αν, λοιπόν, δεν μοιχεύσεις, αλλά φονεύσεις, είσαι παραβάτης του νόμου» (Ιακ. 2:10-11).

Όποιος αμάρτησε θανάσιμα, ας μην απελπίζεται. Ας καταφύγει στη θεραπευτική μετάνοια. Σ’ αυτήν τον καλεί ως την τελευταία στιγμή της ζωής του ο Σωτήρας, που διακηρύσσει μέσ’ από το ιερό Ευαγγέλιο: «Εκείνος που πιστεύει σ’ εμένα, και αν πεθάνει θα ζήσει» (Ιω. 11:26).

Μεγάλη συμφορά είναι η παραμονή του ανθρώπου σε θανάσιμη αμαρτία, μεγάλη συμφορά είναι η μετατροπή της θανάσιμης αμαρτίας σε συνήθεια! Δεν υπάρχουν καλές πράξεις, που θα μπορούσαν να λυτρώσουν από τον άδη μια ψυχή, αν αυτή, πριν χωριστεί από το σώμα, δεν καθαριστεί από κάθε θανάσιμο αμάρτημά της.

Άρθρο ΚΟΛΑΦΟΣ, για τον Σεραφείμ Πειραιώς και την δίωξη του π. Στυλιανού Καρπαθίου, δια χειρός του δικηγόρου κ. Δημήτρη Δασκαλάκη.

“Η κανονική δίωξη ενός ιερέως ως όπλο για την φίμωση της αλήθειας και την προώθηση του εμβολιαστικού προγράμματος”

Δημήτρης Δασκαλάκης: “Με μια νηφάλια και αντικειμενική εκτίμηση της παρούσας κατάστασης κρίνεται πολύ πιθανό ο μητροπολίτης Σεραφείμ να βρίσκεται σε διατεταγμένη αποστολή και με τις συχνές τηλεοπτικές του εμφανίσεις, με την παρουσία του στους χώρους των νοσοκομείων, με τις ομιλίες του επιχειρεί να δώσει «πνοή ζωής» στο θνήσκον εμβολιαστικό πρόγραμμα βλάπτοντας όμως ανεπανόρθωτα την εικόνα της Εκκλησίας στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών οι οποίοι αντικρίζουν εμβρόνητοι την «Μάνα του Γένους» να συμπλέει σήμερα με τους πιο «σκληροπυρηνικούς» κύκλους της κυβερνητικής εξουσίας που προωθούν με κάθε μέσο και με κάθε τίμημα τον εμβολιασμό της κοινωνίας.


Θα αποφύγω να σχολιάσω οτιδήποτε για την στάση του Πειραιώς, εκτός του ότι το συγκλονιστικό άρθρο ΚΟΛΑΦΟΣ, του έγκριτου νομικού κ. Δημήτρη Δασκαλάκη, είμαι απόλυτα βέβαιη, πως εκφράζει το υγιές κομμάτι αυτού του λαού, που δεν έχει παρασυρθεί από τον εκκλησιαστικό παροξυσμό κάποιων ιεραρχών, η στάση των οποίων υπέρ του εμβολιασμού, προκαλεί ερωτηματικά και αρνητικούς συνειρμούς.

Καλλιόπη Σουφλή

Υ.Γ.1. Θερμή παράκληση προς όλους τους αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, των σελίδων μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τους συναδέλφους ιστολόγους, να διαδώσουν το άρθρο αυτό, με κάθε τρόπο, ακόμα και αφαιρώντας το ότι το πρωτοδημοσιεύουν τα ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ… μου είναι αδιάφορα τα κλικς..

Έχει τεράστια σημασία να στηρίξουμε τον πατέρα Στυλιανό Καρπαθίου που διώκεται…

Σήμερα ο πατήρ Στυλιανός, αύριο ΕΜΕΙΣ…

Και πρόσωπα όπως ο πατήρ Στυλιανος, είναι οι τελευταίες μας ελπίδες σωτηρίας.

Υ.Γ.2. Η παρακάτω εικόνα, με τα λόγια του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιότη, που μου έστειλε αγαπημένη φίλη, τα λέει όλα…

Ἐμβολιοποιμένες τοῦ ὀργουελικοῦ «ἀνάποδου κόσμου» σέ νέες περιπέτειες…

του Νεκτάριου Δαπέργολα. Διδάκτορος Ιστορίας

Ἄκρως ἐντυπωσιακό πάντως καί αὐτό – καί ἀπολύτως χαρακτηριστικό καί εὔγλωττο μέσα στή σκοτεινή λαίλαπα πού ζοῦμε. Τήν ὥρα πού κάποιοι ἐλεύθεροι ἄνθρωποι ἔδιναν μία ἀκόμη μάχη στόν Ἔβρο ἐνάντια στόν παρανοϊκό αὐταρχισμό καί τή δυστοπική φρίκη τοῦ φασιστικοῦ καθεστῶτος, κάποιοι ἄλλοι στόν ἴδιο ἀκριβῶς τόπο καί τήν ἴδια περίπου ὥρα ἐπέλεγαν νά συνεχίσουν ξεδιάντροπα τό θλιβερό ἔργο τῆς ἀπροκάλυπτης στήριξής του. Καί δυστυχῶς, ναί, ἦταν καί πάλι αὐτοί πού, ἐνῶ θα ἔπρεπε νά εἶναι οἱ κατεξοχήν μπροστάρηδες στο ἔργο τῆς ψυχικῆς στήριξης καί πνευματικῆς ἐνίσχυσης (ἀλλά καί ὑλικῆς συμπαράστασης) τοῦ λαοῦ, ἐξακολουθοῦν ὡστόσο νά ἀποδεικνύονται οἱ χειρότεροι ἀποστάτες καί οἱ τραγικότεροι διχαστές του.